Symfonieorkest: sterk en zwak


Artikel uit De Twentsche Courant Tubantia van 20-04-2009


ALMELO - Het Koninklijk Symphonie Orkest Cecilia en het Twents Symfonie Orkest zijn een samenwerkingsverband aangegaan en opereren als één orkest.

Als er in Almelo gespeeld wordt, dan gebeurt dat onder de naam van eerstgenoemde. Zodra er in Enschede wordt opgetreden, dan heet het Twents Symfonie Orkest. Afgelopen zaterdag in Prismare en gisteren in Hof 88 in Almelo werd zodoende twee keer hetzelfde concertprogramma uitgevoerd. Het programma bevatte drie werken die onderling qua bezetting en stijl fraai contrasteerden: de Serenade voor dertien blazers Opus 7 van Richard Strauss, het concert voor hobo, strijkers en basso continuo in e van Georg Philipp Telemann en als sluitstuk de Zesde Symfonie 'Pastorale' Opus 68 van Ludwig van Beethoven. De Serenade Opus 17, een vroeg werk van Richard Strauss, kwam heel behoorlijk uit de verf en de blazers bewezen de partituur duidelijk te beheersen. De balans tussen de houtblazers van hoog tot laag was zonder meer goed te noemen en de hoorns lieten hun tonen op geëigende tijden flink schallen. De enkele schoonheidsfoutjes legden geen gewicht in de schaal. De barokke klanken van Telemann hadden wat meer voeten in aarde. De totaalklank van de violen was af en toe behoorlijk aan het wiebelen, maar het liep niet uit de hand. Het basso continuo (de diepe strijkers en het klavecimbel) zorgden voor een solide ondergrond. Hobosolist Toon Durville kon zijn muzikale ei prima kwijt en met name het Largo kreeg fraai vorm. Snellere passages klonken soms een beetje te mechanisch, maar niet onverdienstelijk. De uitvoering werd door het publiek zeer gewaardeerd. Beethoven was een liefhebber van natuur en platteland. Hij wijdde er zelfs een complete symfonie aan, zijn Pastorale. "Wie ook maar iets van de natuur begrijpt, hoort ook zonder bijschriften wat je wilt zeggen", schreef Beethoven destijds. Desalniettemin bevat de orkestpartituur allerlei aanwijzingen voor de uitvoering, maar de muziek is ook zonder kennis programmatisch zeer goed te volgen. De rust, de gemoedelijkheid en de weerselementen zijn duidelijk hoorbaar. Hillen vatte de symfonie in heldere kaders, maar toch was de grote lijn niet steeds aanwezig in de uitvoering. De bekende 'weersomslag' in het vierde deel zorgde voor wat hernieuwde spanning, maar de muziek ademde af en toe een sfeer van gezapigheid en ontbeerde op cruciale punten karakter.

Karel Masselink

< terug


29.01.2013 - Secretariaat: Cees Laseurstraat 11, 7558 NE Hengelo. Tel.: 074-2772229; secretaris@ksocecilia.nl