"Muzikaal avontuur met symphonie orkest Cecilia en sopraan Valerija"


Artikel uit De Twentsche Courant Tubantia van 15-10-2001


Almelo - Hof88 Zondagmiddag. Koninklijk Symphonie Orkest Cecilia. Dirigent Daan Hillen. Sopraan Valerija Boermistrova. Programma: Pelléas et Mélisande-Suite, Fauré, Cantate Arianna a Naxos, Haydn. Symfonie nr. 2 in D, Beethoven.

In de voormalige kapel van Hof 88 werd bij het middagconcert van KSO Cecilia het drama niet geschuwd. In het laatste deel van de Suite van Fauré waar De dood van Mélisande gepassioneerd en vol smart moest klinken en zeker ook de intens verbitterde Ariadne vertolkt door de mezzo-sopraan Valerija Boermistrova in de cantate van Haydn. Tegenover al dit muzikale leed stond de vrolijke Tweede Symfonie van Beethoven. Een werelds werk vol vredig geluk in het larghetto, flitsend optimisme in het scherzo en onweerstaanbare ritmiek in het afsluitende Allegro molto. Daan Hillen heeft met de werken van Fauré en Beethoven klankrijke en dynamische vertolkingen afgeleverd. Aan het einde van de prélude van de Suite hadden de verschillende orkestgroepen elkaar gevonden in een goed samenspel. Harp, cello en houtblazers wisselden elkaar af in fijnzinnig gespeelde thema's. De aanvankelijke wat schuchtere strijkersgroep wist bij de verklanking van de ragfijne triolen om het snorrende spinnewiel te suggereren , de muzikale greep te vergroten.
In de Sicilienne vormden harp en fluit een zeer zelfbewuste opening en de muzikale beweging bleef heel overtuigend. De tragische laatste scène werd gloedvol door het hele orkest neergezet al konden de accenten om de het beeld van de processie te verkrijgen wel wat exacter. De cantate Arianna a Naxos werd heel dramatisch en vooral intens muzikaal vertolkt door de sopraan. Alles was doordacht, elk gebaar was een zinvolle handeling die de wanhoop onderstreepte. Het orkest had aan de ragfijne begeleiding de handen vol en onderstreepte daardoor de professionaliteit van de soliste die de concentratie bleef behouden. Toch wist dirigent Hillen de draad steeds weer op te pakken. Bij Beethoven liet het voltallige orkest zich in een zeer positieve ware gedaante weer muzikaal horen. Gelijk al bij het openingsakkoord werd de toon gezet. Een zeer attaquerend orkest liet horen wat er bedoeld wordt met con brio. Het poëtische larghetto kwam heel goed over en het slotgedeelte bleef krachtig en overtuigend met kordate frases. Dit was een optimistische Beethoven.

Jos Keijzer




< terug


29.01.2013 - Secretariaat: Cees Laseurstraat 11, 7558 NE Hengelo. Tel.: 074-2772229; secretaris@ksocecilia.nl